Zwitserland
(Helvetia)
Zoals jullie van ons langzamerhand gewend zijn beginnen we eerst met een
korte schets van Zwitserland.
Zwitserland heeft voor ons een speciale betekenis. Niet
alleen heeft Jennine in haar jeugd daar veel vakanties doorgebracht, het is ook een land waar veel familie van haar woont.
De oom en tante die daar wonen hebben de nodige neven en nichten, pardon! dat moet natuurlijk zijn
nichten en neven, voortgebracht. En bijna alles is getrouwd en heeft
weer nazaten. Wees niet verward
bij het aanschouwen van dit reisverhaal, ze komen allemaal wel aan bod en
we denken met zeer veel plezierige gedachten aan hen terug! Maar zoals
beloofd, eerst een korte schets van Zwitserland.
Er is nauwelijks een land te vinden dat binnen een zo
beperkte ruimte zo'n overvloed heeft aan natuurschoon,
bezienswaardigheden, historische plaatsen en mogelijkheden tot beoefening
van sport en andere, als Zwitserland. Van de zacht glooiende vlakten van
het Mittelland en het met meren bespikkelde gebied van de Vooralpen tot
het ongenaakbare hooggebergte en de al haast mediterrane wereld van Ticino
is er een grote landschappelijke verscheidenheid.
Het kenmerk CH op de Zwitserse auto's betekent
Confoederatio Helvetica: Zwitsers eedgenootschap. De verkorte naam
Zwitserland (Suisse, Svizzera, Schweiz) komt van Schwyz, een van de drie
kantons die zich in 1291 verenigden tot een eeuwigdurend bond. De huidige
landsgrenzen dateren van de toetreding van de kantons Wallis, Neuchâtel
en Genève die in het jaar 1815 plaatsvond. In 1848 veranderde de
Statenbond van het oude eedgenootschap en van de Helvetische Republiek in
de Bondsstaat met de huidige grondwet.
Maar met de Bondsstaat alleen zijn we er nog niet. De
ongeveer 3000 gemeenten zijn verenigd in districten of "Ämter"
en vormen de 26 kantons. Zij zijn de kleinste politieke eenheden en zijn
in hoge mate zelfstandig bij het bepalen van hun publieke aangelegenheden.
Zij zijn verantwoordelijk voor hun eigen financiën. Elk van deze kleine
staatjes heeft zijn eigen grondwet, een eigen parlement, een eigen
regering en eigen rechtspraak. De Bond is verantwoordelijk voor een aantal
andere zaken, zoals de buitenlandse politiek, geldwezen, landsverdediging
e.a.
Er is echter een merkwaardigheid in Zwitserland te vinden.
Is het nu een viertalig of een drietalig land? In het Bundersparlement
mag je slechts het woord voeren in een van de drie officiële talen.
Duits, Frans en Italiaans waren reeds in de eerste Bondsgrondwet van 1848
als gelijkgerechtigde landstalen erkend. In 1938 werd het Retroromaans bij
volksstemming tot vierde landstaal verheven. Sindsdien zie je op iedere
bankbiljet de tekst in vier talen afgedrukt. Maar waarom niet in het
parlement?
Sinds het congres van Wenen in 1815 is Zwitserland
neutraal. Wel heeft het een dienstplichtig leger waarbij de feitelijke
dienstplicht kort duurt maar wel is er elke jaar een korte herhaling. Het
"gerucht" gaat dan iedereen daardoor ook wel een eigen geweer
thuis heeft staan. Er wordt nu overwogen dit systeem ook aan te passen aan
de gewijzigde wereldorde.
Vanwege de verscheidenheid is het ondoenlijk om alles over
Zwitserland is een klein introotje te vermelden. In het kort zullen we de
leuke dingen en wetenswaardigheden vermelden bij elk landsdeel/kanton waar
we zijn geweest. En nu..........!!
Dag 1
Vandaag konden we wat later weggaan dan als we naar
Italië gaan. Per slot van rekening was de afstand die we vandaag gingen
rijden wat minder ver, nog maar 775km en dat is makkelijk te doen
<g>. Na deels de gebruikelijk route gereden te hebben besloten
bij Freiburg een andere route te rijden en niet via Basel te gaan. Per
slot van rekening heb je niet altijd de mogelijkheid om door het Zwarte
Woud te rijden. Freiburg is beslist een plaatsje om eens naar toe te gaan,
vooral als je van sfeer houdt en wat middeleeuws aandoende gebouwen. Via
het kuuroord Titisee (wat eigenlijk wel een beetje tegen viel) gingen we
naar Feldberg, deze is met z'n 1493 meter de hoogste berg in de wijde
omgeving. Helaas was het wat somber weer zodat het uitzicht wat minder was
dan waar we op gehoopt hadden. Wat we wel gemerkt hebben is, dat als het weer
een beetje meezit, je een prachtig uitzicht krijgt voorgeschoteld. We hebben
daar wat rondgelopen in de kou, wat foto's gemaakt en elkaar wat
sneeuwballen toegegooid want ondanks dat het al mei was, lag er nog een
behoorlijk pak sneeuw!!

Bad Säckingen was voor ons de grensovergang. In het
verleden ging je dwars door het centrum en dan via de oude brug de grens
over. Jennine wilde ons dat romantische plaatje laten zien, maar helaas voor ons (maar wel gelukkig voor de bewoners) is dit
tegenwoordig alleen nog maar mogelijk voor voetgangers. Via een
alleraardigst binnenweggetje ging de reis voort naar Aarau en dan hopelijk
naar ons einddoel Gränichen. Waar we nog niet uit zijn is waar de
bewegwijzering slechter is, de keus is tussen België waar je de
achteruitkijkspiegel nodig hebt om te zien waar je naartoe had moeten
gaan, of de stad Aarau? Zoals je wel merkt was het dus een puinhoop om
de juiste weg te vinden!! Gelukkig was er een Zwitser die ons zag
stuntelen met een landkaart en een hand over z'n hard haalde en ons voortreffelijk de weg
wees.

Tegen een uur of 5 en nog wat gezoek kwamen we eindelijk
bij Brigitte en Ernst aan, dat zijn het nichtje van Jennine en haar
echtgenoot , die ons wat eerder hadden verwacht. Maar ja,
zoals dingen kunnen gaan, is het helaas niet altijd mogelijk om een
precieze tijd af te spreken. En wat gebeurt er als mensen elkaar een
tijdje niet gezien hebben? Juist! Er wordt veel gepraat, dus was het al
weer vrij laat toen we een einde aan de dag breiden en naar bed
gingen. Maar daarvoor zijn we nog eerst naar Jennine's oom en tante
gegaan, aangezien haar tante voor een weekje weg ging als begeleidster van
een aantal blinden. Nee niet skiën deze keer maar gewoon er lekker even
uit.

volgende
dag
home
