Toscane
Een korte schets van Toscane
Toscane
is over de hele wereld beroemd om zijn kunst, geschiedenis en
prachtige landschap. Het verleden en heden gaan hier op een
opmerkelijke manier samen, want de bevolking is trots op zijn erfgoed.
Onafhankelijk en strijdlustig hebben ze eeuwenlang hun omgeving en
tradities weten te bewaren. Hierin schuilt voor een groot deel de
aantrekkingskracht die Toscane heeft op bezoekers.
De
bevolking van Toscane is zich bewust van zijn afkomst die teruggaat
tot de Etrusken. Deze erfenis heeft ook politieke betekenis.
Toscane geniet nog steeds een soort basisdemocratie waarbij referenda
worden gehouden over bijvoorbeeld de vraag of het autoverkeer moet
worden geweerd uit het centrum van Florence (wat ons betreft eerder
die brommuskieten, zoals vespa's e.d.) Florentijnen zijn echter ook
bereid om het recht in eigen hand te nemen, zoals in 1990 toen ze
tegen de politie vochten om de sluiting van de San Lorenzo-markt te
voorkomen. Toscanen hebben ook een afkeer van de regering in Rome en
zijn bureaucratie. Veel mensen willen terug naar de autonomie die ze
genoten voordat Italië in 1870 een eenheid werd. dit is nog
verscherpt door de onthullingen over de geïnstitutionaliseerde
corruptie in Italië.
De
Toscaanse liefde voor de eigen haard heeft geleid tot een strek
campanilismo: provincialisme dat wordt bepaald door het geluid van
de plaatselijke kerkklok. Sociaal-antropolgen beschouwen dit
als een overblijfsel van de middeleeuwse stedenstrijd. dit is te zien
bij veel Toscaanse festivals, die worden geïnspireerd door een
serieuze rivaliteit tussen de verschillende stadswijken (bijv. de
Palio in Sienna).
Tot in
de jaren vijftig steunde de regio nog op een feodaal systeem, de
mezzadria, waarbij boeren die zonder betaling op het land werkten
een deel van de oogst kregen als beloning. Hoewel
landbouwproducten nog steeds een belangrijk ingrediënt zijn van de
Toscaanse economie, is nog maar 20% van de Toscanen werkzaam in de
landbouw. Oude gewoonten zijn echter niet weg te denken: de siësta
wordt nog steeds in acht genomen, zodat in de middag bijna alles een
paar uur gesloten is. Iedereen die slim genoeg is zal dat
voorbeeld snel overnemen. In juli en augustus is het 'smiddags gewoon
te warm om het gebruikelijke tempo vol te houden.
Na een
explosie van activiteit aan het begin van de dag, zinken de meeste
Toscaanse steden terug in een meer bezadigd tempo. Binnen de
stadsmuren is nieuwbouw veelal verboden, zodat bijna iedereen die naar
school of naar zijn werk moet, de bus of de auto neemt naar de
buitenwijken. De oude stadskernen zijn dan het domein van de bezoeker.
Het merendeel van de steden zijn echter geen openluchtmusea, er
worden voldoende mogelijkheden geschapen voor bedrijven en
instellingen om zich daar te vestigen, mits ze de oude bouwstijl maar
intact laten.
Glas,
marmer en motorfietsen behoren tot de belangrijkste industrieproducten
van Toscane en de olijfolie en wijn uit Toscane (bijv. Chianti) worden
over de hele wereld geëxporteerd.
Toscane
is rijk aan historische monumenten. Veel stadjes in de regio
hebben nog Etruskische muren en binnen die muren palazzi uit de
Middeleeuwen en de Renaissance, stadhuizen die getuigen van idealen
van democratie en zelfbestuur en kerken gebouwd op de ruines van oude
tempels. Op het platteland vindt men nog kastelen en versterkte dorpen,
symbolen van het geweld en de plaatselijk conflicten die Toscane
tijdens de Middeleeuwen verscheurden. Een goed voorbeeld hiervan is
San Gimignano, met zijn verdedigingstorens.
Enkele
van de indrukwekkende kastelen, zoals de Fortezza Medicea in Arezzo,
dragen de naam van de Medici's. hun familiewapen dat overal in Toscane
voorkomt, herinnert aan de rol die zij speelden in de geschiedenis van
de regio. zij stonden aan de wieg van zowel het humanisme als de
Renaissance en later, toen ze groothertogen van Toscane waren
beschermden ze vooraanstaande geleerden als Galileo. Toscane heeft ook
een rol gespeeld in bredere gebeurtenissen: Napoleon werd verbannen
naar Elba, en Florence was enige tijd de hoofdstad van het pas
verenigde Italië.
De
kunstschatten van Florence hebben veel te lijden gehad door
bombardementen tijdens WOII en de overstromingen van 1966. De
restauratieprojecten die zijn ondernomen, hebben echter het
wetenschappelijk onderzoek gestimuleerd. Op deze manier blijft de
artistieke erfenis van Toscane het hedendaagse bestaan inspireren.
Onze vakantie
Nadat
wij de gebruikelijke reisgidsen erop na hadden geslagen, waagden wij
ook een poging op het Internet. Per slot van rekening is Toscane op
zich best in de belangstelling gekomen en Lucca, het plaatsje waar wij
dicht bij zaten, is vrij groot, dus... wie niet waagt wie niet wint.
Zowel de stad Lucca als de provincie Lucca hebben site's die de moeite
waard zijn om te bezoeken. Er zijn ook engelstalige pagina's
beschikbaar en bieden een keur aan informatie die het bekijken waard
is. Er is bijvoorbeeld een hele route met foto's langs de diverse
villa's opgenomen, een route die ook door prachtig landschap
gaat en daarom alleen al de moeite waard is om te rijden, te kijken en
om te eten in de aangegeven restaurants!. De url's zijn www.comune.lucca.it/
en www.lunet.it/lucca/itinerario/itinerarien.htm
.
Dag 1
Omdat
de verwachting was dat het een druk weekend zou worden, besloten wij
op de vrijdag te vertrekken. Ook al hadden wij besloten de reis in
twee dagen te doen, leek het ons verstandig om zo vroeg mogelijk te
vertrekken en dat werd dus iets na drie uur 's-ochtends!. De reis op
zich ging voorspoedig die dag en naarmate we meer bij de alpen kwamen
werd het kouder in plaats van warmer, maar vooruit daardoor was het
wel prettig reisweer, alleen waren de doorkijken in Zwitserland iets
minder mooi dan gehoopt. In plaats van de Gotthard tunnel hebben wij
gekozen voor de pas en dat levert op de top hele mooie vergezichten
op.
 |
Het
weer was ook zodanig opgeklaard dat vergezichten weer mogelijk waren.
Bij het naar beneden gaan werd het aanmerkelijk warmer dan alle dagen
daarvoor in Nederland. Tot zover was onze rit naar de warmte al
geslaagd. Omdat het nog vroeg in de middag was zijn we toch nog Italie
ingereden in plaats van in Zwitserland te blijven en bij Lodi (onder
Milaan) hebben we overnacht.
Dag
2
Een
prettige bijkomstigheid was daardoor dat wij rustig op ons gemak aan
de tweede etappe van de reis konden beginnen. Na een rustige reis via
de autostrada en hier en daar wat boodschappen gedaan te hebben,
kwamen we op onze bestemming aan: het kleine dorp Mastiano. De
routebeschrijving gaf aan, na een kleine brug gaat u links af na de
kerk. Heel prettig om dat te weten vooral als blijkt dat je nog
eerst 9 andere kleine bruggetjes moet passeren voordat je degene
aantreft die je hebben moet. Na eerst een hartstilstand gekregen
te hebben van het aanblik van het huisje als je aankomt rijden, bleek
het daarna een perfecte locatie en accomodatie te zijn. Het schuurtje
bleek de boosdoener te zijn en de eigenaresse wachtte nog steeds op
een bouwvergunning van de gemeente om het op te knappen (what's new!).
Na alles uitgepakt te hebben, hebben we de rest van de dag maar
opnieuw de geneugten des levens ondekt.
Dag
3
's-Ochtends
wakker worden met de zon schijnend, 24°C, de cicades
volop aan het knerpen en maar een dagje genieten van de directe
omgeving met wat pain, vin en boursin. Oh nee, dat is Frans!,
moet zijn pane, olive en formaggi <g>.

Dag
4
Een
dagje Lucca. Lucca werd in 180 v.C. een kolonie van het oude Rome en
de Romeinse erfenis is nog steeds zichtbaar aan het rechthoekige
stratenpatroon. De opmerkelijke ovale vorm van het Piazza del
Mercato is een overblijfsel van het amfitheater. Dit is trouwens ook
de plaats waar het zomerfestival werd gehouden, met o.a. Elton John,
Back Street Boys en een aantal Jazz grootheden. Lucca is omgeven door
zware muren van rode baksteen. Doordat ze het verkeer en de moderne
wereld buitensluiten geven ze de stad zijn speciale karakter. Ze
behoren tot de best bewaarde verdedigingswerken uit de Renaissance.
Binnen deze muren is Lucca een vredige stad met nauwe straatjes en pas
maar op, want anders wordt je van je sokken gereden door fietsers!!.
De
stadsmuren bieden je de mogelijkheid voor een voortreffelijke
wandeling en dat komt door Marie Louise de Bourbon. Deze liet aan het
begin van de 19de eeuw op de muren een park aanleggen met een dubbele
bomenrij. De wandeling is 4,3 km lang en biedt fraaie gezichten op
Lucca. Een van de mooiste punten is toch wel het gezicht op de Torro
del Guinigi, met zijn daktuin met steeneiken.

In Lucca
vindt je verschillende verdedigingstorens die op last van het bestuur
niet hoger mochten zijn dan 41m. Om toch te laten zien dat zij de
machtigste en rijkste familie van Lucca waren, liet de familie Guinigi
een daktuin aanleggen en daarop de steeneiken, zodat hun toren toch de
hoogste was.
Het
indrukwekkende Palazzo Pfanner is gebouwd in 1667. Het heeft een van
de mooiste formele tuinen van Toscane, aangelegd in de 18de eeuw. Aan
weerszijden van de middenlaan staan barokbeelden van goden en godinnen
uit de Romeinse mythologie en citroenbomen in enorme terracotta potten.
Het huis zelf bevat een grote collectie hofkostuums uit de 18de en
19de eeuw, veelal gemaakt van zijde. De export van zijde van een bron
van grote rijkdom is Lucca.

Na zo'n
wandeling in de warmte waren we toe aan een zwemfestijn.
Daarvoor
kozen we het strand bij de badplaats Viareggio, na de betaaltenten kom
je bij het gratis strand en even goed.
home

|