Bali

Zoals jullie inmiddels van ons gewend zijn beginnen we eerst met een korte schets van het gebied waar we deze vakantie naartoe zijn gegaan. En deze keer is het Bali, het eiland der goden.

een opmerking vooraf: door de bijzondere reis en daardoor ook veel foto's zullen sommige pagina's wat langzamer laden dan wat jullie van ons gewend zijn.

Een korte schets

Ooit werd een voorname Javaanse priester gedwongen om zijn losbandige zoon naar de oostpunt van Java te verbannen. Vervolgens trok hij met zijn stok een lijn door het zand, en zo is het eiland Bali ontstaan. De legende bevat een kern van waarheid, want Java en Bali waren ooit met elkaar verbonden. De minder dan 3 kilometer brede zeestraat die de beide eilanden nu scheidt, is maar 60 meter diep. Maar ten oosten van Bali ligt de diepe Lombok Strait, een van de diepste wateren in de meer dan vijfduizend kilometer lange Indonesische archipel.

Bali heeft twee actieve vulkanen. De Balinezen beschouwen de bergen, en niet de oceaan en verre horizonten, als de bron van leven en wijsheid. Uit de bergen zijn de meren en rivieren ontstaan, de bronnen van de vruchtbaarheid van het land. De hoge vulkaan Gunung Agung is de voornaamste woonplaats van de goden.

Door de eeuwen heen zijn tal van buitenlanders naar Bali gekomen en hebben zich vermengd met de plaatselijke bevolking. De Indiërs namen het hindoeïsme mee, dat de belangrijkste geloofsrichting van Bali werd. Het hindoeïsme (inclusief het kastenstelsel) heeft zich vermengd met enkele van de meer traditionele animistische zienswijzen. Met de verovering van Bali door de Nederlanders kwam er een eind aan een eeuwenlang bewind door de aristocratie. Het eiland behield echter wel zijn eigen identiteit en cultuur. Het is dan ook deze cultuur, samen met het bijzonder fraaie landschap, die toeristen in groten getalen naar Bali lokt. Ons dus ook, maar daar hebben onze Balinese buren en onze familiegeschiedenis natuurlijk ook wel wat mee te maken gehad. <g>

Sinds de bomaanslagen in Kuta is het toerisme echter dramatisch ingestort. Het was voor de Balinezen de belangrijkste bron van inkomsten en het toerisme is met ongeveer 75% gedaald. Dat heeft zo z'n gevolgen....

In de loop van dit verslag zullen we wat meer vertellen over de achtergronden van de diverse cultuuraspecten en geschiedenis van dit eiland.

Onze vakantie.

dag 1:

Ondanks dat we wat rustig aan konden doen op deze vertrekdag, waren we alledrie toch vroeger wakker dan eigenlijk nodig was. Onze buurvrouw had al enige tijd geleden besloten om ons met de koffers naar Schiphol te brengen, zodat wij de auto konden laten staan. Een zeer prettige service van onze huisbazin op Bali (hoe dat zit dat komt later wel aan bod, nog even geduld graag <g>). Na eerst op Schiphol met (Yasun)Ari koffie te hebben gedronken hebben we daarna afscheid van haar genomen, waarbij wij zeer nadrukkelijk de inhoud van onze koffers hebben geinspecteerd, aangezien zij erg graag in een van onze koffers wou zitten om mee naar Bali te gaan. Helaas was dat natuurlijk net niet mogelijk. De beveiliging was natuurlijk weer verscherpt en het was dan ook maar goed, dat wij iets eerder op Schiphol waren dan gebruikelijk. Nadat de koffers waren gesealed gingen we inchecken voor onze vlucht.

De vlucht naar Bali neemt ongeveer 18-20 uur in beslag en er kan vanuit Europa niet rechtstreeks op gevlogen worden. Wij vlogen met Cathay Pacific en hadden daardoor een tussenstop van 2 uur in Hong Kong. Cathay Pacific boekte de koffers meteen door naar Bali en we kregen ook direct onze boarding passes voor de vlucht van HongKong naar Bali. Het enige wat we in HongKong moesten uitzoeken was alleen van welke gate het vliegtuig vertrok. Niet al te moeilijk dus!

De eerste vlucht duurde 11,5 uur, maar de uitstekende service van Cathay Pacific maakte dat dit sneller leek te gaan dan verwacht. In de stoel voor je zat een tv-schermpje en je kon kiezen uit 7 filmkanalen + andere kanalen, 25 muziekkanalen en natuurlijk de actuele vluchtinformatie, die je liet zien waar je zat, hoogte, tijdsduur e.d. Je vliegt dan over de Baltische Staten, Rusland, Siberië en dan over China naar HongKong. Eigenlijk het enige moeilijke was het verzetten van Stevens insuline- en eetschema. Steven dacht precies de verkeerde kant op en sloeg een maaltijd over, maar aangezien het in HongKong (en Bali) 6 uur later is, werd er geen diner geserveerd. Echter Cathay Pacific loste dat prima op door Stevens maaltijd later te serveren. Overigens hadden zij zonder dat wij dat aangegeven hadden, diabetes-maaltijden geregeld met deze keer toevallig alleen maar vis, vis en vis, dus dat was Steven op het laatst wel zat. Gelukkig hadden we snel door hoe het inregelen wel moest, dus kwam alles wel weer goed met prima service van de stewardessen van Cathay Pacific. Zelfs de insuline kon gewoon koel bewaard worden en je hoefde er niet zelf voorzieningen voor te treffen. Perfect!!

Na een wat onwennige lange reis, kwamen we dan aan in Hong Kong. Aangezien je vrijwel direct over de stad vliegt, daarna een draai maakt over zee om te landen op het nieuwe vliegveld, krijg je een perfect beeld van de stad. Wat een wolkenkrabbers allemaal! Aangekomen op het nieuwe vliegveld moesten we eerst door de beveiliging heen om via het transferpunt naar de vertrekhal te komen. Na eerst op SARS gecontroleerd te zijn gingen al onze spullen door de x-ray machine. Natuurlijk ging het apparaat af op de diabetes naalden die we bij ons hadden. En toen bleek dat onze spullen zo modern waren dat dit voor hun nog onbekend was. Uitgelegd hoe het werkte, zij bellen naar Cathay Pacific of wij bekend waren en men wist dat we naalden mee aan boord namen. Allemaal geen probleem. Toen wij nog aan het wachten waren kwamen er 2 zwaar bewapende militairen/politie door het detectiepoortje lopen, dat natuurlijk afging. Je kon al van verre al zien dat dit zou gebeuren. Maar ja, regels zijn regels, dus moest de handscanner ook nog eens langs de beide personen gehaald worden, die natuurlijk alleen maar af bleef gaan en daarna konden de beide heren hun weg vervolgen. De hele situatie werkte bij ons een beetje op de lachspieren.

Gelukkig vertrok het vliegtuig naar Bali zonder enige vertraging en het vliegen met een Boeing 777 is comfortabel. Lekkere ruime stoelen en niet krap aan de zijkanten. Een Airbus is toch meer gebouwd voor die dunne Fransen en niet voor de wat stevigere noordelingen <g> Je wordt natuurlijk wel moe met zo'n lange vliegreis, maar slapen was deze keer wat lastiger en het bleef meer bij soezen.

Aangekomen op Bali merk je meteen de tropische warmte en de hogere luchtvochtigheid. Niet dat je dan snel langs de immigratie komt, nee, eerst moet je nog in een lange rij gaan staan waarna je een visum krijgt voor 60 dagen en dat gaat gepaard met veel stempelwerk. Eer uurtje later waren we door de immigratie heen. Je merkt meteen dat het werktempo hier een stuk lager ligt dan in Nederland!! Echter eenmaal door de douane, hadden we onze koffers vrij snel. Even rupiahs pinnen met de giromaat pas ging probleemloos en voor een schappelijk prijsje brachten de kofferdragers onze koffers keurig langs de douane en naar de aankomsthal, waar Bayu (de Villa manager) en Made (onze chaffeur) al op ons stonden te wachten.

Het was slechts een kort ritje van het vliegveld naar de villa , waarbij we dan ook meteen een eerste aanblik kregen van het chaotische straatbeeld. Van alles beweegt zich voort over het stuk snelweg waarover we reden, Auto's, motoren en brommers reden zo hard mogelijk. Door de drukte leek dit veel sneller te gaan dan de gemiddelde 70 km. per uur. Motoren en brommers zijn nauwelijks van elkaar te onderscheiden en al zeker niet door de topsnelheid. Hele families zitten op één brommer/motor; vader , die het voertuig bestuurt, met een kind voor en achter zich en daarachter moeder, vaak in sarong dus met twee benen aan een kant en een enorm offer op haar hoofd. Het schoeisel bestaat meestal uit teenslippers en als er al helmen gedragen worden zijn ze vaak van twijfelachtige kwaliteit. Voorts komen op de snelweg ook fietsers en lopen er voetgangers, al dan niet een kar voortduwend! Na dit ritje kwamen we aan bij ons verblijf, te weten: Villa Yasunari en daar stond onze eerste versnapering in de vorm van hapjes en vocht al op ons te wachten. Ook stond er een enorme fruitmand! Ook lagen hier Balinese gevlochten hoeden voor ons klaar, die Ari had laten kopen nadat ze met Jennine grapjes had zitten maken over Francs kalende kruin en de risico's van een zonnesteek! De hoeden waren zo groot dat ook onze gezichten goed in de schaduw zouden blijven! Even snel de koffers weggezet en dan zie je dat overal in het huis bloemen zijn neergelegd (ook op je bed). Maar eerst even snel naar een supermarkt om de nodige eerste boodschappen te halen.

Na even snel wat indonesisch eten te hebben klaargemaakt, gingen we de rest van de avond maar bijkomen op de veranda en rond 23.00 uur gingen we vermoeid doch wel voldaan naar bed.

volgende dag                home